Blurb: In de reeks boeken, die rondom het proces-Eichmann zijn verschenen, neemt De zaak 40/61 een geheel eigen plaats in. Het bepaalt zich niet tot een biografie van de veroordeelde of tot de beschrijving van antisemitische gewelddaden, het behelst vooral een zeer persoonlijk ooggetuigeverslag van het historische proces in Jeruzalem en wat daar omheen hing. Het beschrijft niet wat er in de kranten stond. Tweemaal reisde de auteur hiervoor naar Israël; een reportage van zijn verdere ervaringen in dat land, en van dat land zelf, verlicht de lektuur en plaatst het proces in de konkrete werkelijkheid. Voorts wordt verslag uitgebracht van een reis naar Berlijn, waar de ruïne van Eichmanns kantoor werd onderzocht, en van een reis naar Polen, waar een bezoek werd gebracht aan het voormalige vernietigingskamp Auschwitz-Birkenau. Ook wordt in enkele hoofdstukken van deze reportage (die verscheen in Elseviers Weekblad) een originele poging gedaan, de achtergronden van de massamoord te analyseren. Geschreven met een volledige persoonlijke inzet, die in elke regel voelbaar is, en mede door toedoen van een groot aantal ongepubliceerde citaten van de veroordeelde, is dit boek een uniek document geworden. Vertalingen in Duitsland en Italië.
Samenv.: Ooggetuigenverslag van het in 1961 in Jeruzalem gevoerde proces tegen de nazi en jodenvervolger Eichmann (1906-1962), aangevuld met indrukken van diens Berlijnse en Poolse werkplekken.
Samenv.: Oorspronkelijk als artikelenreeks in 'Elseviers Weekblad' gepubliceerd persoonlijk ooggetuigeverslag van het in 1961 in Jeruzalem gevoerde proces tegen de jodenvervolger Eichmann (1906-1962), aangevuld met indrukken opgedaan bij een bezoek aan Eichmanns Berlijnse en Poolse werkterrein. Het is niet alleen een verslag van het geruchtmakende Eichmann-proces; Mulisch plaatst wat in het proces naar voren kwam tegen de achtergrond van het probleem van goed en kwaad in het algemeen. Zijn scherpzinnige en oorspronkelijke beschouwingen geven de belangstellende lezer veel stof tot nadenken.

De zaak 40/61 neemt in de literatuur rond het Eichmannproces een geheel eigen plaats in. Het bepaalt zich niet tot een biografie van de veroordeelde of tot de beschrijving van antisemitische gruweldaden, het behelst vooral een zeer persoonlijk ooggetuigeverslag van het historische proces in Jeruzalem en wat daar omheen hing. Tweemaal reisde schrijver hiervoor naar Israel; een reportage van zijn verdere ervaringen in dat land verlicht de lectuur en plaatst het proces in de concrete werkelijkheid. Voorts wordt verslag uitgebracht van een reis naar Berlijn, waar de ruïne van Eichmanns kantoor wordt bezocht, en van een reis naar Polen, waar een bezoek werd gebracht aan het vernietigingskamp Auschwitz-Birkenau.
In enkele hoofdstukken van deze reportage wordt tevens een originele poging gedaan, de achtergronden van de holocaust te analyseren vanuit een filosofische en bijwijlen metafysische invalshoek. Zoals gezegd bevat dit werk niet de alomvattende draagwijdte van Hannah Arendt's analyse over het proces, maar biedt het wel haarscherpe randbemerkingen over de holocaust en de natuur van "bureaumoordenaars" zoals Eichmann. Harry Mulisch: "De mens is geen gegevenheid, maar een mogelijkheid- tot alles. Dat is natuurlijk ook zijn grootheid, maar dit is in dit boek niet ons onderwerp. Ons onderwerp is de keerzijde van zijn grootheid. Daarmee wordt Eichmann niet toch weer iets groots, niet een "Antichrist" of "Djenghiz Khan", maar het tegendeel nu juist van "grootheid", nl. kleinheid. Eichmann als de kleinste mens- met dat portret komen wij het dichtst bij de gelijkenis. En hij kon zo klein zijn omdat de techniek zo groot was: de spoorwegen, de administratie, de gaskamers, de crematoria." ( )