Blurp: In het Servokroatisch, de voornaamste taal van Joegoslavië, bestaat een literatuur die teruggaat tot de geschreven heiligenlevens in Servische kloosters en tot de Renaissance-dichters van de Dalmatische kuststeden. Lange perioden van oorlog en onderdrukking hebben de ontwikkeling dwarsgezeten, maar in de loop van de negentiende eeuw consolideerde zich, in Servië en Kroatië, Bosnië en Montenegro, een letterkunde met een eigen gezicht, zij het dat ze werd gestimuleerd door die van West- en Midden-Europa. In onze eeuw is de vroegere achterstand ingelopen, en in de culturele centra van Zagreb, Belgrado en Sarajevo reageert men snel op nieuwe literaire stromingen: Hemingway en Salinger, Borges en Márquez, de nouveau roman en het post-modernisme. Toch heeft deze literatuur iets geheel eigens. De meest vooraanstaande vorm is vanouds de vertelling, oorspronkelijk een voortzetting van het mondeling volksverhaal. Soms is in deze verhalen uit de laatste decennia de Joegoslavische realiteit, de couleur locale, sterk aanwezig, maar steeds meer schrijvers wenden zich tot een pseudo-realiteit, een droomwereld (Andrić), een legendarisch verleden (Sijarić), of zij introduceren een fantasie-element in de werkelijkheid (Kiš). Een schijn van realisme, de geloofwaardige werkelijkheid wordt nog maar door weinigen nagestreefd (Tišma). Ook vertellingen die ogenschijnlijk de realiteit geen geweld aandoen (Słamnig) krijgen toch een mysterieuze draai. Maar deze literatuur is geenszins gedenationaliseerd: er zijn heel wat Joegoslavische landschappen, toestanden en karaktertrekken in weerspiegeld. De bundel Joegoslavië. Verhalen van deze tijd brengt een aantal van de zeer vele begaafde verhalenschrijvers in het Servokroatisch, uit verschillende delen van het land en uit verschillende naoorlogsche periodes: van de Nobelprijswinnaar Ivo Andrić tot de rijpe auteurs als Danilo Kiš en Milorad Pavić en een aantal jongeren.
Samenv.: Verzameling verhalend Joegoslavisch proza van de 20ste eeuw. De verhaaltraditie bestaat heel lang in de Joegoslavische literatuur en is duidelijk geworteld in de mondelinge overlevering. Beroemde vertellers in deze bundel zijn: Ivo Andric, bekend bij Nederlandse lezers met 'De brug over de Drina' (Nobelprijs 1961); Danilo Kis, bekend met zijn roman 'Een grafmonument voor Boris Davidovitsj' en Milorad Pavic met 'Chazaars woordenboek'. Een andere groep schrijvers vertegenwoordigt het oorlogsproza. De enige vrouwelijke schrijfster Dubravka Ugresic is ook de meest interessante schrijfster van moderne Joegoslavische literatuur. In haar werk maakt ze intertextueel gebruik van werken van de wereldliteratuur op een uiterst fascinerend manier. Een serieuze, goed vertaalde verzameling van verhalen proza die een breed publiek zal interesseren. Met bio- en bibliografische gegevens.