Picture of author.

Ayọ̀bámi Adébáyọ̀

Autor(a) de Stay with Me

5+ Works 1,432 Membros 77 Críticas

About the Author

Image credit: Ventures Africa

Obras por Ayọ̀bámi Adébáyọ̀

Stay with Me (2017) 1,258 exemplares
A Spell of Good Things (2023) 170 exemplares
Reste avec moi 2 exemplares
Benimle Kal 1 exemplar
Stay with Me 1 exemplar

Associated Works

Kindred (1979) — Prefácio, algumas edições8,357 exemplares
The Weaverbird Collection: New Fiction from Nigeria 2008 (2008) — Contribuidor — 2 exemplares

Etiquetado

Conhecimento Comum

Data de nascimento
1988-01-29
Sexo
female
Nacionalidade
Nigeria
Local de nascimento
Lagos, Nigeria
Educação
Obafemi Awolowo University, Nigeria
Relações
Iduma, Emmanuel (husband)

Fatal error: Call to undefined function isLitsy() in /var/www/html/inc_magicDB.php on line 425
Ayobami Adebayo was born in Lagos, Nigeria, shortly after, her family moved to Ilesa and then to Ile-Ife, where she spent most of her childhood in the University Staff Quarters of Obafemi Awolowo University.[2][3] She studied at Obafemi Awolowo University, earning BA and MA degrees in Literature in English, and in 2014 she went to study Creative Writing (MA Prose fiction) at the University of East Anglia, where she was awarded an International Bursary.[4][5] She has also studied with Chimamanda Ngozi Adichie and Margaret Atwood.Adebayo has been a writer in residence at Ledig House Omi, Hedgebrook, Sinthian Cultural Institute, Ox-Bow School of Art, Siena Art Institute, and Ebedi Hills.[17][18] She was shortlisted for the Miles Morland Scholarship in 2014 and 2015

Membros

Críticas

This story is about a young Nigerian couple who desperately want children and the lengths they will go to make it happen. I know many women are consumed by wanting to be a mother and this book makes me relieved that I am not one of them.

Recommended but this one is quite sad so pick it up with that in mind.


 
Assinalado
hmonkeyreads | 67 outras críticas | Jan 25, 2024 |
This is set in an unidentifed city in modern Nigeria.

Eniola is the eldest child in a family thrust into poverty when his educated father, a history teacher, was the subject of an educational purge when the ruling regime declared that history was a non-essential subject and removed from schools’ curricula. Now his father is too depressed to move from his bed; and his mother is struggling. Eniola, who had dreamed of a good school and a secondary education and his sister cannot pay their school fees even at the minimal public school they attend. Kids whose fees are in arrears are humiliated and beaten. The family chooses to pay Eniola’s sisters’ fees as she seems to have more promise. Eniola is apprenticed to a tailor, but he cannot afford the apprenticeship fees for that, either.

On the other side of the economic divide, lives Wuraola, a doctor to be from a well connected family. She is engaged to a man whose future also looks bright.

As the author says, ““real wealth was intergenerational, and the way Nigeria was set up, your parentage would often matter more than your qualifications. “ 148

But the wheel of fate turns, when Eniola is convinced by his friends to do a few favors for a boss man in exchange for food and money for his family. It seems a heaven-sent opportunity.

Wuraola’s fate also changes – her fiancé begins beating her. In addition, her father is asked to run for political office against a corrupt politician.

Both families’ fates are affected by the boss man and his corrosive political power.

The phrase “A spell of good things” can be a string of lucky events, but can also be ironically bitter about what the future holds after the good events vanish into thin air.

It’s an intriguing look at current Nigeria, and peopled with characters I really cared about.
… (mais)
 
Assinalado
streamsong | 8 outras críticas | Dec 29, 2023 |
'Alles wat had kunnen zijn’ is de tweede roman van Ayọ̀bámi Adébáyọ̀ en het eerste ‘Boek van de maand’ bij Hebban, wat grote verwachtingen schept. Het stond op de longlist van de Booker Prize 2023 en werd uit het Engels vertaald door Elvira Veenings. Nigeria en bij uitbreiding het hele Afrikaanse continent is voor mij onbekend terrein. Met open vizier treed ik dit avontuur tegemoet.

De cover valt op met zijn felle kleuren en twee gestileerde personen die heel dicht bij elkaar komen, maar elkaar niet lijken te zien of niet willen zien: symbolen voor rijk en arm in Nigeria, waartussen een immense kloof gaapt die door het corrupte systeem uitgediept wordt. Als Adébáyọ van haar vaste route door Ifè afwijkt en de beelden uit de sloppenwijk op haar netvlies gebrand blijven, wordt haar roman geboren. Ze is geschokt en probeert zich in te leven in een voor haar onbekende kant van Nigeria. Hoe breek je uit die vicieuze cirkel?

De opbouw maakt zo’n cirkelbeweging met een proloog en epiloog, waarin de gedachten van Caro over de verkiezingen aan bod komen. Dezelfde persoon na verloop van tijd op dezelfde plaats. Alles lijkt hetzelfde en toch is niets nog hetzelfde na alles wat er is gebeurd. In vier grote delen, voorzien van een geheimzinnige titel en een bijhorend citaat en onderverdeeld in korte hoofdstukken, leren we de rijke arts in opleiding Wúràọlá en haar familie en de arme student Eniolá en zijn familie kennen.

Wat is verantwoordelijk voor die gapende kloof tussen arm en rijk in Nigeria? Adébáyọ beschrijft niet alleen hoe het corrupte systeem dit in de hand werkt, maar tekent eveneens minutieus, hoe de Nigerianen in hun eeuwenoude tradities vastgeroest zitten. ‘Alles wat had kunnen zijn’ vertrekt uit deze hoofdthema’s, maar kijkt verder.

Via Yéyé glijdt je terug in de tijd en krijg je inzicht in het belang van het huwelijk, zelfs al is haar dochter Wúràọlá bijna als arts afgestudeerd. Aan de andere kant zie je Eniolá hopen op een kwalitatieve opleiding, wat in Nigeria helemaal geen evidentie is. Zeker niet als zijn vader door een hervorming zijn job en al zijn energie verliest. Iyá Eniolá (Eniolá’s moeder) blijft niet bij de pakken zitten en vecht als een leeuwin, maar kan de bedelstaf niet afwenden. Zowel de sterkte als de mishandeling van de vrouw, depressiviteit, onderwijs als hoop op een betere toekomst zijn secundaire thema’s. De zus van Wúràọlá én die van Eniolá rebelleren tegen wat van hen verwacht wordt, maar het is uiteindelijk Eniolá die dé dominosteen doet omvallen, nadat het verhaal rustig alle andere dominosteentjes had klaargezet.

Het leven in Nigeria bekijk je vanuit verschillende perspectieven. Op die manier krijg je een gedetailleerd beeld en kan je je een levenswijze proberen voor te stellen die heel erg van de onze afwijkt. Toch zijn er ook universele zaken zoals het huiselijk geweld. Alles is in eenvoudige bewoordingen weergegeven en enkel de onvertaalde stukken uit het Yoruba doen de wenkbrauwen fronsen. Nochtans zijn die exotische namen zo poëtisch zoals Wúràọlá ‘gouden overvloed’ betekent. Geen ingewikkelde stijlfiguren, maar wel enkele mooie beelden:

‘De tijd was meedogenloos, hij stopte niet, zelfs niet om mensen de kans te geven zichzelf van de vloer te schrapen als ze verbrijzeld waren.’

‘Pas achteraf was hij (Eniolá) in staat om te bedenken dat die aanwezigheid niets anders kon zijn dan zijn eigen angst die, groter geworden dan zijn lichaam kon bevatten, naar buiten golfde om hem als een tweede schaduw te achtervolgen in het gras.’

Adébáyọ beschrijft de schrijnende wantoestanden zonder een oordeel te vellen of een oplossing aan te bieden en laat het einde open. Wat als er in een olieproducerend land zelfs voor een ziekenhuis niet genoeg elektriciteit is? Corruptie en tradities zitten zodanig in het leven van de Nigerianen verweven, zoals de afbeelding van de politiekers in de ankara-stof die ze als aalmoes tijdens hun campagne uitdelen, dat het kluwen moeilijk te ontwarren is. Vele personages wachten te lang om stappen te ondernemen en willen dan plots met te grote stappen vooruit. Ga nooit af op een fata morgana, maar blijf ook niet werkloos toezien. Ze houdt haar landgenoten een spiegel voor. Wie durft er in deze spiegel te kijken?
… (mais)
½
 
Assinalado
Lavidaesbella | 8 outras críticas | Nov 6, 2023 |
De Nigeriaanse schrijfster Ayọ̀bámi Adébáyọ̀ was al een twintiger toen ze voor het eerst - bij toeval - met eigen ogen zag in wat voor armoede een deel van haar landgenoten leeft. Dat maakte zo’n indruk op haar dat ze er jaren later, ‘A spell of good things’, haar tweede roman, over schreef.

Adébáyọ̀ zet haar belangrijkste thema, het grote contrast tussen arm en rijk in Nigeria, scherp aan door twee verhaallijnen met elkaar te verweven. De ene verhaallijn volgt de tiener Ẹniọlá, wiens vader zijn baan is kwijtgeraakt waardoor het gezin in rap tempo financieel afglijdt. De andere verhaallijn volgt de twintiger Wúràọlá, arts in opleiding en afkomstig uit welvarende kringen. De één kan alleen maar hopen dat er elke dag iets te eten op tafel staat, terwijl de ander zich bijna achteloos tegoed doet aan afhaalmaaltijden of een buffet op een verjaardagsfeest.

‘Alles wat had kunnen zijn’ opent sterk, met een scène die je de vernedering van Ẹniọlá’s leven in armoede goed doet voelen. Helaas weet de schrijfster de scherpte van die openingsscène niet vast te houden. In de volgende 350 pagina’s blijkt ze erg veel woorden nodig te hebben om de levens van haar hoofdpersonen te schetsen. Wat vooral opvalt is het overdadige gebruik van dialoog, zóveel, dat je het gevoel bekruipt dat je het script van een televisieserie zit te lezen. Ook de uitgebreide beschrijvingen van kledingstukken, lokale gerechten en nevenpersonages dragen daaraan bij. Pas in de allerlaatste 75 pagina’s wordt het verteltempo opgevoerd. Pas dan ook wil je écht doorlezen, maar dan is het verhaal al - vrij abrupt - afgelopen.

Wat geldt voor de schrijfstijl, geldt ook voor de thematiek. De potentie is er, maar de uitwerking blijft achter. Adébáyọ̀ snijdt grote thema’s aan zoals corruptie, politiek geweld, armoede, depressie, huiselijk geweld, de man/vrouwverhouding in Nigeria, het belang van onderwijs en het conflict tussen de generaties. Eigenlijk té veel om allemaal goed uit te werken, zeker naast al die sfeerbeschrijvingen. En dat is jammer, want je wil er meer van weten. Zo worstelt Wúràọlá met de relatie met haar verloofde, die voor haar familie de ideale man is, maar die ook nogal losse handjes blijkt te hebben. Dat is een thema dat bijna een eigen boek verdient, maar hier ondersneeuwt naast de andere thema’s, waardoor je, zeker aan het einde van het verhaal, met prangende vragen blijft zitten over het vervolg.

Best wel wat bezwaren dus, maar betekent dat ook dat je dit boek links moet laten liggen? Nee, zeker niet! Het geeft namelijk een interessant inkijkje in het leven in het moderne Nigeria en vooral in de vergaande gevolgen van politieke corruptie voor arm én rijk. Daarnaast laat Adébáyọ̀ je ervaren hoe het is om een boek te lezen waarin je woorden, begrippen en culturele gebruiken tegenkomt die je niet meteen iets zullen zeggen. Een leeservaring die veel lezers van buiten de ‘westerse wereld’ al op jonge leeftijd meemaken. Dat maakt het boek ondanks de bezwaren tot een gedenkwaardige leeservaring.
… (mais)
 
Assinalado
Tinwara | 8 outras críticas | Nov 3, 2023 |

Listas

Prémios

You May Also Like

Associated Authors

Estatísticas

Obras
5
Also by
4
Membros
1,432
Popularidade
#17,968
Avaliação
4.2
Críticas
77
ISBN
51
Línguas
11

Tabelas & Gráficos