Picture of author.

Jos Vandeloo (1925–2015)

Autor(a) de Het gevaar

45+ Works 702 Membros 12 Críticas

About the Author

Includes the name: Jos Vandeloo

Obras por Jos Vandeloo

Het gevaar (1960) 151 exemplares
De muur (1958) 93 exemplares
De vijand (1962) 53 exemplares
Het huis der onbekenden (1963) 47 exemplares
De muggen (1973) 32 exemplares
De coladrinkers (1968) 31 exemplares
5 romans (1998) 24 exemplares
De 10 minuten van Stanislao Olo (1973) 21 exemplares
De beklimming van de Mont Ventoux (1990) 21 exemplares
De Engelse les (1980) 20 exemplares
De croton (1962) 19 exemplares
Een mannetje uit Polen (1972) 19 exemplares
Sarah (1994) 14 exemplares
De croton en andere verhalen (1973) 13 exemplares
Vlaamse poëzie (1965) 11 exemplares
Mannen (1975) 11 exemplares
De vogelvrouw (1993) 10 exemplares
De liefdesboom (1998) 9 exemplares
Vrouwen (1978) 9 exemplares
Mannen & vrouwen (1995) 9 exemplares
De weg naar de Ardennen : roman (1988) 8 exemplares
Les Hollandais sont là (1985) 8 exemplares
Klassiekers (2000) 6 exemplares
Bent u ook zo'n Belg? (1972) 5 exemplares
De grap (1989) 3 exemplares
Elfkroegentocht door Antwerpen — Contribuidor — 3 exemplares
Opa's droom (1987) 3 exemplares
De vijfde deur — Autor — 2 exemplares
Vlaamse poëzie 2 exemplares
Casa cu straini 1 exemplar
Zeng : gedichten 1 exemplar
Hars (1984) 1 exemplar
CASA CU STRAINI 1 exemplar

Associated Works

De Nederlandse en Vlaamse literatuur vanaf 1880 in 250 verhalen (2005) — Contribuidor — 74 exemplares
54 Vlaamse verhalen (1971) — Contribuidor — 17 exemplares
Vive la France : de mooiste verhalen over Frankrijk (1992) — Contribuidor — 4 exemplares

Etiquetado

Conhecimento Comum

Nome canónico
Vandeloo, Jos
Nome legal
Vandeloo, Josephus Albertus
Data de nascimento
1925-09-05
Data de falecimento
2015-10-05
Localização do túmulo
Gecremeerd
Sexo
male
Nacionalidade
België
Local de nascimento
Zonhoven, Limburg, België
Local de falecimento
Mortsel, Antwerpen, België
Locais de residência
Mortsel, Antwerpen, België
Zonhoven, Limburg, België
Ocupações
uitgever
journalist
docent Nationaal Hoger Instituut voor Schone Kunsten

Membros

Críticas

Wie - van mijn generatie - heeft dit niet moeten lezen tijdens zijn schooljaren? Ik alvast wel, en ik heb er van genoten.
 
Assinalado
GertDeBie | 4 outras críticas | Mar 22, 2021 |
//bevat spoilers//

Het gegeven is leuk (boeiend, interessant, ). de man die opeens niemand meer herkent; te beginnen met zijn vrouw en zoon,. Alleen wordt het wel telkenmale. herhaald, het terugkerende gedrag opnieuw geheel beschreven. Datzelfde dan ook nog bij vrienden en op het werk. Dit wordt vervelend.- of is dat weer de bedoeling, dat je een zelfde soort wanhoop ervaart? Want Paul wordt steeds wanhopiger.- ik heb de neiging om te roepen: ga verder met je verhaal, schrijver. Of:naar hoofdpersoon Paul: aanvaardt toch dat je niemand meer herkent en ga van daaruit verder. Het is een boek uit '63 zeker, Nu ben ik gewend aan vlottere doorgang van een verhaal. ik vind de stijl soms wat stroef/klonterig.
De laatste 40 blz's tonen een kentering, als Paul 20 jaar heeft overgeslagen.( voor hem een dag) Weer is er onbegrip vanuit omgeving. Een korte zoektocht - vrouw Ellen en ouders blijken overleden - en hij komt bij zijn zoon terecht. Na een bijna-verdrinking haalt zijn lichaam de twintig jaar in.

Ontspannend om te lezen is hoe hij weer verliefd is op zijn vrouw, in het eerste deel van het verhaal, die hij ziet als een ander, aantrekkelijker dan de Ellen die hij kent.
Je kan het boek ook filosofisch bekijken: vervreemding van jouw omgeving, Tijd gaat soms ongemerkt voorbij, mensen veranderen zonder dat ze het door hebben.
Lastig om sterren te geven. Aan de ene kant is het een boek met een leuk surrealistisch (magisch realistisch) gegeven, aan de andere kant is de stijl op een vervelende manier gedateerd.
… (mais)
 
Assinalado
EMS_24 | Nov 26, 2019 |


Het gevaar (The Danger) is Jos Vandeloo's bleak, existential novel of three men contaminated by radiation, a tale of warning, especially in the aftermath of Chernobyl and Three Mile Island.

The novel opens with a Prologue wherein the main character, Alfred Benting, travels on a train and encounters a grim, forbidding stranger prompting him to have grim forbidding thoughts about living day-to-day in our modern, urbanized world. Benting reflects how a train of strangers is a microcosm of society - a society populated with unloving, superficial individuals, men and women who, in the end, can only have a questionable friendship with their own shadows.

I cite Benting's reflections to highlight the depth of alienation and dehumanization he experiences in the world at large before he undergoes his specific medical ordeal. And the medical ordeal is the book's alpha and omega.

Exposed to high doses of radiation via a mishap at the nuclear station where he works, Benting is washed, scrubbed, and swabbed and then, along with two other men likewise exposed, confined to a hospital room, placed under strict observation and then subjected to a barrage of medications, vitamins and tests. Sound depressing? Welcome to the world of existential storytelling -- Jos Vanderloo is a master.

Right from the outset Benting realizes he is part of an antiseptic modernized hell. One of the other men, Martin Molenaar, starts vomiting violently. Molenaar's tongue is swollen and takes on a strange color; he has hundreds of small blisters on his hands and face, which is understandable since Molenaar had the greatest level of radioactive exposure.

A doctor and nurse enter the room to record the reaction and general condition of the patients, rub the three men with ointment, and then the doctor measures radiation levels using a counting mechanism and reads off numbers to the nurse. Benting muses on how he and the other two men have absolutely no power to decide their own fate; rather, their lives are now controlled by the medical staff squarely in charge - if, that is, being wretchedly sick and isolated in a small white-walled room can be considered living.

A few days pass and Molenaar is removed from the room since his body is so wasted he stands zero chance of recovering. So, there are now two men, Benting and Dupont, who must deal with vomiting, headaches, diarrhea, skin boils, foul smells of their own skin and sour tastes in their own mouth, not to mention being subjected to continual observation and testing.

At one point a doctor enters and Benting tells the physician with a sense of irony that they are being spoiled by all the attention and medicines. The doctor laughs at Benting remark. Benting broods on how weird the sound of laughter is in such a room room. With a dose of black humor he thinks there should be a sign on on of the walls stating in bold letters:

NO LAUGHING HERE, LAUGHING IS STRICTLY FORBIDDEN. OFFENDERS WILL BE PUNISHED BY FORCED LABOR.

Several days pass and doctor visits become less frequent - Benting and Dupont are left to suffer in solitude. Despite their deteriorating condition and defying all standards of public health, Dupont devises a scheme to escape. Benting listens - he's willing to go along with his roommate's plan.

Will Dupont and Benting really sneak down the hallway, take an elevator to the basement and ride away unseen in a stolen ambulance to at least die on their own terms in the fresh air of the "real" world?

Reading Jos Vanderloo's short novel reminds me of The Wall by Jean Paul Sartre, a story where three political prisoners are locked in a cellar room on a cold evening, condemned to be taken out to a yard the next morning and shot. True, radiation poison isn't exactly the same as standing in front of a firing squad, but, then again, there is something about the certainty of knowing your days can be counted on the fingers of one hand and you are face-to-face with your own death.


Josephus Albertus "Jos" Vandeloo (1925 – 2015), Belgian novelist and poet.
… (mais)
 
Assinalado
Glenn_Russell | 4 outras críticas | Nov 13, 2018 |
Dit is absoluut het beste werkje van Vandeloo, maar o zo verguisd door tientallen jaren van verplichte schoollectuur. Compositorisch zit het erg vernuftig in elkaar, en uiteraard is de thematiek - een ongeluk in een kerncentrale, maar nooit helemaal uitgesproken - nog altijd erg actueel. De schrijfstijl is koel, zakelijk en doet een beetje verouderd aan. Maar dit boekje mag er echt nog wezen!
 
Assinalado
bookomaniac | 4 outras críticas | Apr 4, 2017 |

Listas

You May Also Like

Associated Authors

Estatísticas

Obras
45
Also by
4
Membros
702
Popularidade
#36,077
Avaliação
3.2
Críticas
12
ISBN
64
Línguas
2

Tabelas & Gráficos