Página InicialGruposDiscussãoMaisZeitgeist
Pesquisar O Sítio Web
Este sítio web usa «cookies» para fornecer os seus serviços, para melhorar o desempenho, para analítica e (se não estiver autenticado) para publicidade. Ao usar o LibraryThing está a reconhecer que leu e compreende os nossos Termos de Serviço e Política de Privacidade. A sua utilização deste sítio e serviços está sujeita a essas políticas e termos.
Hide this

Resultados dos Livros Google

Carregue numa fotografia para ir para os Livros Google.

A carregar...

A Woman's Life (1883)

por Guy de Maupassant

Outros autores: Ver a secção outros autores.

MembrosCríticasPopularidadeAvaliação médiaDiscussões / Menções
1,2742511,285 (3.78)1 / 54
`every heart imagines itself the first to thrill to a myriad sensations which once stirred the hearts of the earliest creatures and which will again stir the hearts of the last men and women to walk the earth'What is a life? How shall a storyteller conceive a life? What if art means pattern and life has none? How, then, can any story be true to life? These are some of the questions which inform the first of Maupassant's six novels, A Life (Une Vie) (1883) in which he sought to parody and expose thefolly of romantic illusion. An unflinching presentation of a woman's life of failure and disappointments, where fulfilment and happiness might have been expected, A Life recounts Jeanne de Lamare's gradual lapse into a state of disillusion.With its intricate network of parallels and oppositions, A Life reflects the influence of Flaubert in its attention to form and its coherent structure. It also expresses Maupassant's characteristic naturalistic vision in which the satire of bourgeois manners, the representation of the aristocracy inpathological decline, the undermining of human individuality and ideals, and the study of deterioration and disintegration, all play a role. But above all Maupassant brings to his first novel the short story writer's genius for a focused tension between stasis and change, and A Life is one of hismost compelling portraits of dispossession and powerlessness.… (mais)
A carregar...

Adira ao LibraryThing para descobrir se irá gostar deste livro.

» Ver também 54 menções

Inglês (11)  Francês (7)  Italiano (3)  Espanhol (1)  Holandês (1)  Finlandês (1)  Todas as línguas (24)
Mostrando 1-5 de 24 (seguinte | mostrar todos)
Une Vie or A Woman's Life is the second de Maupassant book for me. The author's debut. This is a story of a dream or delusion ruined by reality. Jeanne comes home from schooling in a convent where she has been protected from knowing the world. She comes home with a head full of romantic dreams and castles in the sky. She soon finds herself married and a growing awareness of reality and the hardness of life. The story involves a aristocratic family living off the land but in slow decline which continues through out the story until there is nothing left but a meager life. The dreams of marriage, travel, children are all washed away and all Jeanne has left is a sense of failure. There is some glimmer of hope.

Quotes:
for the first time, she understood that two people can never be in perfect sympathy; they may pass through life side by side, seemingly in perfect union, but neither quite understands the other, and every soul must of necessity be for ever lonely.

selfish carelessness of a man whom the idea of paternity irritates.

she idolized it more, perhaps, because she had been so deceived in her love and disappointed in her hopes.

The story is a grim look at a life and it is pretty darn grim but the author does give us hope in the end. ( )
  Kristelh | May 18, 2021 |
« Jeanne, ayant fini ses malles, s’approcha de la fenêtre, mais la pluie ne cessait pas ».
C’est sur cette phrase que s’ouvre le roman.
Jeune fille « de bonne famille », Jeanne quitte le couvent à l’âge de 17 ans. Peu de temps après son entrée dans le monde, elle fait la rencontre de Julien, fils de nobles déchus, dont elle tombe amoureuse avec toute l’innocence qui la caractérise.
La nuit de noces, décrite comme une véritable scène de viol, est une des plus fortes de ce roman bien obscur. L’inégalité entre hommes et femmes dans le droit au plaisir y est clairement démontrée. « Voilà donc ce qu’il appelle être sa femme ; c’est cela ! c’est cela ! » Et elle resta longtemps ainsi, désolée, l’œil errant sur les tapisseries des murs, sur la vieille légende d’amour qui enveloppait sa chambre ».
Ce n’est que sous le ciel de l’Italie, à l’occasion de leur voyage de noce, que la pauvre Jeanne ressentira pour la première et unique fois le plaisir de la chair. Tout change à leur retour au domicile conjugal.
« Ses relations avec Julien avaient changé complètement. Il semblait tout autre depuis le retour de leur voyage de noces, comme un acteur qui a fini son rôle et reprend sa figure ordinaire. C'est à peine s'il s'occupait d'elle, s'il lui parlait même ; toute trace d'amour avait subitement disparu ; et les nuits étaient rares où il pénétrait dans sa chambre ».
Plus loin dans le roman, Maupassant écrit que « on pleure parfois les illusions avec autant de tristesse que les morts ». Et Jeanne ne manque pas d’occasions de pleurer, jusqu’à l’évanouissement parfois.
Le prince charmant épousé s’avère hélas un bien sinistre personnage : fourbe, égoïste, avare, traitre et brutal.
Le seul bonheur de Jeanne sera son fils Paul qui ne lui causera ensuite que d’affreux tourments à l’âge adulte.
« Pourquoi n’avait-elle pas été aimée comme d’autres ? Pourquoi n’avait-elle pas même connu les simples bonheurs d’une existence calme ? » s’interroge Jeanne, vers la fin du roman, alors qu’elle fait le bilan d’une vie qui revêt la noirceur glacée d’une pierre tombale. Seul le retour de son ancienne servante Rosalie (qui avait dû en son temps quitter son service après avoir été engrossée par l’infâme mari) lui apportera un peu de douceur dans les dernières années de sa vie.
C’est d’ailleurs Rosalie qui aura le mot de la fin : « La vie, voyez-vous, ça n’est jamais aussi bon ni si mauvais qu’on croit », alors que Jeanne apprend que la femme de son fils vient de mourir en couches et que l’on a besoin d’elle pour s’occuper de la petite fille qui vient de naître.
Un texte à part dans l’œuvre de Maupassant car empreint d’un romantisme inhabituel pour l’auteur.
Un texte âpre et sombre, d’une réelle beauté. ( )
  biche1968 | Mar 13, 2021 |
Dramatiek in een boek dat valt binnen de naturalistische stroming in de literatuur, en binnen die stroming de pessimist. - 'Jeanne is een gevangene van haar tijd en milieu, en haar ontbreekt de kracht om zich er aan te ontworstelen. Ze wordt een sombere, depressieve vrouw, en dat terwijl het allemaal zo leuk begon. van: ' https://www.leestafel.info/guy-de-maupassant . -
Guy de Maupassant is wel kritisch bij deze gedachte, gebruikt de dienstbode als verstandige stem:
"Jeanne: 'O ik heb geen geluk gehad. Voor mij is alles verkeerd afgelopen. Het noodlot heeft zich tegen mij gekeerd. '
Maar Rosalie schudde het hoofd. 'Dat mag u niet zeggen, mevrouw. U bent de verkeerde man getrouwd, dat is alles. Je moet zo ook niet trouwen, zonder je aanstaande zelfs maar te kennen.’ " Blz. 178

Op blz 12 wordt eigenlijk al vooruit gewezen: ( op muur van het landgoed ‘De Peppels”
Toen herkende ze de rampspoeden van Pyramus en Thisbe. En ofschoon zij om de simpelheid van de tekeningen moest glimlachen, gaf het haar toch een geluksgevoel, opgenomen e zijn in di liefdesavontuur dat haar onophoudelijk zou spreken van de hoop die zij koesterde, en haar iedere nacht in haar slaap zou omzweven met zijn antieke legendarisch schoonheid.

Verwachtingen van een jonge vrouw, die weinig van de mensen kent buiten haar familie en het klooster. Wij die meerdere liefdesverhalen hebben gezien en gelezen zien aankomen welk vlees Jeanne in de kuip heeft. Voor die tijd was het wellicht dramatisch. Ik kan de uitgebreide beschrijvingen wel waarderen, me ergeren aan de slechteriken, opkijken van een snelle onherroepelijke noodlottige wending. En soms ook gniffelen om hoe en wat er gebeurt: als ik het optreden van sommige personages (de moeder, de pastoors) bekijk als groteske cabareteske actes.
Melodramatisch zijn de zinnen als: “Nu was haar ziel doordrongen van vertederde, zoete, melancholische herinneringen, van de korte levensvreugden die haar man haar vroeger had geschonken.”
“Een onophoudelijke onrust kwelde haar ziel. Zij begon door het land te dwalen. Zij wandelde hele dagen allen met de hond ‘Meurtre’ , in vaag gemijmer verloren. Soms bleef ze een hele middag hoog op de rotsen naar de zee zitten kijken. Andere keren daalde zij door de bossen naar Yport af en deed oude wandelingen, waarvan de herinnering haar achtervolgde, weer over. Wat was hij ver, at was hij ver, de tijd toen zij als jong meisje, dronken van dromen, ditzelfde land doorkruiste.”

In het laatste stuk is Jeanne zo blij met het contact en opvoeden van haar zoon dat ze niet merkt dat zij hem te veel beknelt en betuttelt, hem als een kleine jongen blijft zien. De reactie op zijn losbandige jongelingsleven en vertrek wordt zo beschreven: “De drie kasteelbewoners leefden zwijgend en somber in de doodse hel der zedelijke marteling.”

Toch gun ik Jeanne die, gezien haar positie in de lage adel, aan het leven weinig eisen stelt en haar aimabele vader deze ontwikkelingen niet.

Als het me soms even te saai was las ik wat sneller.
Leuk om weer eens een boek te lezen uit een vorige eeuw: met deels andere waarden en een ander decor. Het boek speelt zich af bij Yport, grappig, het is dezelfde omgeving als de film ‘Louise en hiver” en laatst kwam ik nog iets tegen dat op die plek speelt.
Voor zover ik me kan herinneren is dit boek anders dan de verhalen van deze schrijver die ik in mijn late tienerjaren las. Ik kan mij daar meer ‘losbandigheid’ herinneren.

Veel beschrijving, maar die zegt veel over situatie en gevoel van Jeanne, tekent de famille. Je kunt het lezen als humor. (pastiche?) - was dit format al bekend toen? Zal toch wel na de kluchten/ classicisme?
Ik wist, maar je voelt ook aankomen, hoe het gaat. Beschrijving van verloop begin van vehaal dat we nu cliché vinden over dat die twee jonghelieden elkaar gaan vinden. Moeder die om standing geeft is om, vader is goedhartig, Jeanne naiéf en dromerig. le vicomte gebruikt status en beleefdheid om te imponeren. Begin mooi geschreven romannetje in bourgeoiskring.

[Bij RR
Beschrijving omgeving: je ziet de imp/expressionistische schilderijen voorbij komen. Normandische kust, Signac en Monet. Étretart, Yport. natuurlyriek, die nog Romantisch.
Is dit geschreven voor vrouwen, zijn Maupassants verhalen voor mannen?
vicomte ='onder'graaf/ burggraaf
Naturalisme, het noodlot van Jeanne staat al vast, haar leven gestuurd door haar vader (nonnenschool) en oppervlakkige moeder, de pastoor die net een jonge vrijgezel 'beschikbaar' heeft.] ( )
  EMS_24 | Sep 3, 2020 |
Csupán 30 év története, amíg egy fiatal lányból öregasszony lesz. Egy boldogtalan házasságé és egy sodródó életé, amely nem képes megtalálni az igazi célját, nem képes felelősséget vállani saját magáért. A tehetetlenség regénye, a női kiszolgáltatottságé, az igazság és az erkölcsi tisztaság kereséséé. Tragikus események láncolata, jól megrajzolt szereplőkkel, szépen megírt tájjal, mely a lelki folyamatokat ábrázolja.
Hihetetlen részletességgel mutat be egy asszonyi sorsot, annak minden fizikai és lelki nyűgével, vágyódásával, szépségével, de még inkább szenvedésével együtt. Házasélet és anyaság pontos rajzát adja, annak kibontakozásával és félresiklásával egyetemben. Döbbenetes korrajz, ahol egy tiszta lélek evickél az erkölcsi hullámvölgyek között.
Sajnos maga a kötet tele van nyomdai hibákkal (elütések, hiányzó v. felesleges betűk, elírások), amelyek megtörik, zavarják a regény lendületét. Bosszantó, hogy világirodalmi klasszikusokat adnak ki sorozatban és ennyire nem figyelnek a minőségre! ( )
  gjudit8 | Aug 3, 2020 |
I loved this simply told story about the life of a young aristocratic woman, Jeanne. After being brought up in a convent, she leaves at age 17 and quickly meets and falls in love with Julien de Lamare. But after a romantic holiday in Corsica (with some lovely descriptions of the island in the early 19th century, when its most famous son was still languishing in remote exile on St Helena), disillusion rapidly sets in. Jeanne must come to terms with Julien's changed character and her shocking discovery that he has fathered a child by her maid, Rosalie. She discovers around the same time that she is herself pregnant, and gives birth to a son, Paul, whom she dotes on. Later on, Julien also has an affair with the wife of another couple they both know, whose cuckolded husband wreaks a terrible revenge on the pair. Finally Paul deserts her, runs up huge debts and at the end of the novel, reveals by letter that he has married, but his wife has died, leaving him with a baby daughter that he expects her to raise. It all sounds like very soap opera stuff, but told in a very matter of fact French way. Good stuff. ( )
  john257hopper | May 25, 2020 |
Mostrando 1-5 de 24 (seguinte | mostrar todos)
sem críticas | adicionar uma crítica

» Adicionar outros autores (66 possíveis)

Nome do autorPapelTipo de autorObra?Estado
Guy de Maupassantautor principaltodas as ediçõescalculated
Laurie, MarjorieTradutorautor secundárioalgumas ediçõesconfirmado
Picchi, MarioTradutorautor secundárioalgumas ediçõesconfirmado
Prins-Willekes Macdonald, I.E.Tradutorautor secundárioalgumas ediçõesconfirmado
Tem de autenticar-se para poder editar dados do Conhecimento Comum.
Para mais ajuda veja a página de ajuda do Conhecimento Comum.
Título canónico
Informação do Conhecimento Comum em inglês. Edite para a localizar na sua língua.
Título original
Títulos alternativos
Informação do Conhecimento Comum em alemão. Edite para a localizar na sua língua.
Data da publicação original
Pessoas/Personagens
Informação do Conhecimento Comum em inglês. Edite para a localizar na sua língua.
Locais importantes
Informação do Conhecimento Comum em holandês. Edite para a localizar na sua língua.
Acontecimentos importantes
Filmes relacionados
Prémios e menções honrosas
Informação do Conhecimento Comum em inglês. Edite para a localizar na sua língua.
Epígrafe
Dedicatória
Primeiras palavras
Informação do Conhecimento Comum em inglês. Edite para a localizar na sua língua.
Jeanne, ayant fini ses malles, s'approcha de la fenêtre, mais la pluie ne cessait pas.
What is a life? (Introduction)
Her trunks packed, Jeanne walked over to the window, but it had not stopped raining.
Citações
Últimas palavras
Informação do Conhecimento Comum em inglês. Edite para a localizar na sua língua.
(Carregue para mostrar. Atenção: Pode conter revelações sobre o enredo.)
(Carregue para mostrar. Atenção: Pode conter revelações sobre o enredo.)
(Carregue para mostrar. Atenção: Pode conter revelações sobre o enredo.)
Nota de desambiguação
Editores da Editora
Autores de citações elogiosas (normalmente na contracapa do livro)
Informação do Conhecimento Comum em inglês. Edite para a localizar na sua língua.
Língua original
Informação do Conhecimento Comum em inglês. Edite para a localizar na sua língua.
DDC/MDS canónico

Referências a esta obra em recursos externos.

Wikipédia em inglês

Nenhum(a)

`every heart imagines itself the first to thrill to a myriad sensations which once stirred the hearts of the earliest creatures and which will again stir the hearts of the last men and women to walk the earth'What is a life? How shall a storyteller conceive a life? What if art means pattern and life has none? How, then, can any story be true to life? These are some of the questions which inform the first of Maupassant's six novels, A Life (Une Vie) (1883) in which he sought to parody and expose thefolly of romantic illusion. An unflinching presentation of a woman's life of failure and disappointments, where fulfilment and happiness might have been expected, A Life recounts Jeanne de Lamare's gradual lapse into a state of disillusion.With its intricate network of parallels and oppositions, A Life reflects the influence of Flaubert in its attention to form and its coherent structure. It also expresses Maupassant's characteristic naturalistic vision in which the satire of bourgeois manners, the representation of the aristocracy inpathological decline, the undermining of human individuality and ideals, and the study of deterioration and disintegration, all play a role. But above all Maupassant brings to his first novel the short story writer's genius for a focused tension between stasis and change, and A Life is one of hismost compelling portraits of dispossession and powerlessness.

Não foram encontradas descrições de bibliotecas.

Descrição do livro
Resumo Haiku

Ligações Rápidas

Capas populares

Avaliação

Média: (3.78)
0.5
1 3
1.5
2 15
2.5 6
3 44
3.5 23
4 71
4.5 9
5 50

É você?

Torne-se num Autor LibraryThing.

 

Acerca | Contacto | LibraryThing.com | Privacidade/Termos | Ajuda/Perguntas Frequentes | Blogue | Loja | APIs | TinyCat | Bibliotecas Legadas | Primeiros Críticos | Conhecimento Comum | 160,560,577 livros! | Barra de topo: Sempre visível