Página InicialGruposDiscussãoMaisZeitgeist
Pesquisar O Sítio Web
Este sítio web usa «cookies» para fornecer os seus serviços, para melhorar o desempenho, para analítica e (se não estiver autenticado) para publicidade. Ao usar o LibraryThing está a reconhecer que leu e compreende os nossos Termos de Serviço e Política de Privacidade. A sua utilização deste sítio e serviços está sujeita a essas políticas e termos.
Hide this

Resultados dos Livros Google

Carregue numa fotografia para ir para os Livros Google.

A carregar...

The Memory Police (1994)

por Yoko Ogawa

Outros autores: Ver a secção outros autores.

MembrosCríticasPopularidadeAvaliação médiaMenções
9894615,765 (3.76)94
"On an unnamed island off an unnamed coast, things are disappearing. First, animals and flowers. Then objects--ribbons, bells, photographs. Then, body parts. Most of the island's inhabitants fail to notice these changes, while those few imbued with the power to recall the lost objects live in fear of the mysterious 'memory police,' who are committed to ensuring that the disappeared remain forgotten. When a young novelist realizes that more than her career is in danger, she hides her editor beneath her floorboards, and together, as fear and loss close in around them, they cling to literature as the last way of preserving the past"--… (mais)
A carregar...

Adira ao LibraryThing para descobrir se irá gostar deste livro.

Ainda não há conversas na Discussão sobre este livro.

» Ver também 94 menções

Inglês (42)  Francês (2)  Holandês (1)  Espanhol (1)  Todas as línguas (46)
Mostrando 1-5 de 46 (seguinte | mostrar todos)
A very strange book. Set on an island, presumably near Japan, things begin to disappear or at least people's memory of them do" objects, animals, and eventually, more important things. Then, there is the Memory Police, who are dedicated to ensuring that no memories are left of the disappeared things, removing people or entire families that do not forget. Our protagonist is a female writer, who lives by herself and is writing a book about a typist, who loses her ability to speak. She decides to hide her publisher in a half floor in her own home, assisted by an old man, who lives in an abandoned ship. Her relationship with him is, for me anyway, the best part of the novel. There is simply too much left unexplained about the serial disappearances and the Memory Police to enjoy this effort by Ogawa. I liked The Housekeeper and the Professor much better. ( )
  skipstern | Jul 11, 2021 |
This is an odd but compelling novel, originally published in Japanese in 1994, but only just appearing now in English.

An unnamed narrator is a novelist on an unnamed island where things keep disappearing. One day you wake up and a thing--ribbon, perfume, roses--is gone. And the memory of them goes, too, enforced by the dreaded Memory Police, who take away those who can't or won't forget. But the narrator's editor, a man known only as R, has memories. He remembers the things that are gone, and that puts him in danger. So the narrator agrees to hide him.

The plot lacks major drama--things happen, but there is no obvious dramatic tension or climax, more a steady climb to an inevitable ending. The characters remind me of stylized paintings--simple and clear, without shade. Despite the risk the narrator takes, she is presented passively.

That may not sound like a positive start to a review, but Ogawa portrays the world of The Memory Police so well that it doesn't matter. There are no explanations for why the island exists this way, no attempts at explanation or realism. It simply is. Ogawa immerses the reader in the world of the island and asks the reader to accept it and to feel the walls closing in, the pieces of your soul removed with each loss. I'm not sure everyone will "get" the book; I'm not sure I did, at least not yet. But the experience was unforgettable. ( )
  arosoff | Jul 11, 2021 |
Stel je voor dat op een dag de rozen verdwijnen. Niet omdat het winter wordt. Ze bestaan simpelweg niet meer. Je weet zelfs niet meer wat een roos was. Als iemand je het woord “roos” zegt, of je een overgebleven exemplaar zou laten zien, doet het je niks. Het roept geen enkele herinnering of emotie op. “Roos” is een hol begrip voor je.

Zo begint het, op het naamloze eiland waar het verhaal van Ogawa zich afspeelt. Dingen verdwijnen. Kleine, relatief onbelangrijke dingen, zoals belletjes en linten, maar ook grote, zoals veerboten, en mooie, zoals vogels en boeken. Op een ochtend zijn ze zomaar betekenisloos geworden. De mensen voelen zich genoodzaakt de overgebleven exemplaren te vernietigen. Wie dat niet doet, loopt het gevaar opgepakt te worden door de geheugenpolitie. Zo wordt de wereld telkens een beetje minder mooi, telkens een beetje kleiner.

Een vreemde dystopische setting, die veel vragen oproept over het hoe en waarom van deze situatie. Voor wie werkt de geheugenpolitie eigenlijk, en waarom moeten de mensen zoveel dingen vergeten? Daarover kan je aannames doen, maar wie duidelijke antwoorden op deze vragen verwacht komt bedrogen uit. Dit boek heeft geen duidelijk plot of een ontknoping, zoals bijvoorbeeld 1984, of Fahrenheit 451 dat wel hebben. Eerder is het een poëtisch geschreven en wat wonderlijk verhaal over verlies.

De vertelster van het verhaal, een jonge romanschrijfster, is ook geen typische heldin. Zij is niet iemand die zich verzet tegen het verlies, en ook niet iemand die zich de dingen juist nog wél herinnert. De vertelster verliest juist ook langzaam haar grip op de wereld. Een wereld die steeds benauwder en saaier aanvoelt. Dat het weer steeds slechter wordt helpt daarbij ook niet echt.

Een klein beetje heldhaftig is zij wel, want zij helpt haar redacteur, R. Deze man kan de dingen niet vergeten, en loopt daarom gevaar afgevoerd te worden door de geheugenpolitie. De schrijfster verstopt hem in een geheime kamer in haar huis en poogt, samen met hem, haar herinneringen terug te krijgen. Dat dat niet lukt maakt het verhaal melancholiek en verdrietig.

De Geheugenpolitie is een verhaal waarover je als lezer nog lang kan nadenken, omdat het een soort parabel is die je op verschillende manieren kan invullen. Gaat het over hoe wij als mensheid tradities, voorwerpen, maar ook hele volkeren en diersoorten verliezen? Of gaat het over dictaturen, waar het verboden is om over bepaalde onderwerpen te praten, en waar gebeurtenissen uit de geschiedenis worden gewist? Of gaat het over hoe wij met het ouder worden steeds meer dingen vergeten, bij Alzheimerpatiënten zelfs in zo extreme mate dat zij zichzelf verliezen? Het is denk ik de kracht van Ogawa dat zij deze vraag niet beantwoordt, maar het aan de lezer laat om betekenis te geven aan het verhaal.

Ik vond het boek prachtig geschreven. Het is poëtisch en heeft een sprookjesachtige, verstilde sfeer. Toch zou ik het niet aan iedereen aanraden. De lezer die een duidelijk begin en einde aan een boek verwacht, en hoopt aan het einde te begrijpen wat er nu precies gebeurd is zou ik aanraden dit boek te laten liggen. ( )
  Tinwara | May 24, 2021 |
En una pequeña isla se produce un misterioso fenómeno. Un día desaparecen los pájaros, al siguiente podría desaparecer cualquier cosa: los peces, los árboles... Peor aún, también se desvanecerá la memoria de ellos, al igual que las emociones y sensaciones que llevaban asociadas. Nadie sabrá ni recordará entonces qué eran. Hay incluso una policía dedicada a perseguir a los que conservan la capacidad de recordar lo que ya no existe. En esa isla vive una joven escritora que, tras la muerte de su madre, intenta escribir una novela mientras trata de proteger a su editor, que está en peligro porque forma parte de los pocos que recuerdan. La ayudará un anciano al que empiezan a fallarle las fuerzas. Mientras, lentamente, nuestra protagonista va dando forma a su novela: es el relato de una mecanógrafa cuyo jefe acaba reteniéndola contra su voluntad en un altillo. Una obra sobre el poder de la memoria y sobre la pérdida.
  bibliotecayamaguchi | Apr 8, 2021 |
Bijzonder boekje, dit.

Onze hoofdrolspelers wonen op een eiland waar dingen 1 voor 1 verdwijnen. De inwoners gaan daar gelaten mee om en aanvaarden het verdwijnen als één van de dingen des levens. Eens iets verdwenen is, verliezen mensen daar ook hun herinneringen aan en weegt het niet meer op hun gemoed of gedachten. Althans voor de meesten is dit zo.
Een jonge schrijfster haar moeder vergat niet en werd opgepakt door The Memory Police.
We volgen de jonge schrijfster, haar redacteur en de oude man die voor hen zorgt in een periode waarin steeds meer verdwijnt.

Yoko Ogawa creëerde een origineel uitgangspunt voor haar roman en vertelt daarover in een strak verhaaltempo, hoewel het leestempo dat het boek afdwingt, trager is.
De sfeer is verstaanbaar maar net ongrijpbaar, ongemakkelijk maar niet angstaanjagend, beklemmend maar niet verstikkend. Op veel vlakken balanceert het boek op dat soort lijnen en grensgebieden.
Waar je als lezer bij aanvang geen idee hebt welke richting het boek uitgaat, wordt het stilaan duidelijk dat Ogawa een subtiele allegorie in elkaar puzzelde, die op meer vlakken dan vermoed in elkaar past.

Hoewel ik nog steeds niet helemaal weet wat ze allemaal wel of niet wil zeggen, ben ik ervan overtuigd dat de gedachten die ik door dit boek aanraakte of de ideeën die ik zag passeren, nog lang door mijn hoofd gaan blijven spoken.
Straf. ( )
  GertDeBie | Mar 22, 2021 |
Mostrando 1-5 de 46 (seguinte | mostrar todos)
sem críticas | adicionar uma crítica

» Adicionar outros autores (3 possíveis)

Nome do autorPapelTipo de autorObra?Estado
Ogawa, Yokoautor principaltodas as ediçõesconfirmado
Comrie, TylerDesigner da capaautor secundárioalgumas ediçõesconfirmado
Kato-Kiriyama, TraciNarradorautor secundárioalgumas ediçõesconfirmado
Snyder, StephenTradutorautor secundárioalgumas ediçõesconfirmado
Tem de autenticar-se para poder editar dados do Conhecimento Comum.
Para mais ajuda veja a página de ajuda do Conhecimento Comum.
Título canónico
Informação do Conhecimento Comum em inglês. Edite para a localizar na sua língua.
Título original
Títulos alternativos
Data da publicação original
Pessoas/Personagens
Locais importantes
Informação do Conhecimento Comum em inglês. Edite para a localizar na sua língua.
Acontecimentos importantes
Filmes relacionados
Prémios e menções honrosas
Informação do Conhecimento Comum em inglês. Edite para a localizar na sua língua.
Epígrafe
Dedicatória
Primeiras palavras
Informação do Conhecimento Comum em inglês. Edite para a localizar na sua língua.
I sometimes wonder what was disappeared first - among all the things that have vanished from the island.
Citações
Últimas palavras
Informação do Conhecimento Comum em inglês. Edite para a localizar na sua língua.
(Carregue para mostrar. Atenção: Pode conter revelações sobre o enredo.)
Nota de desambiguação
Editores da Editora
Autores de citações elogiosas (normalmente na contracapa do livro)
Língua original
Informação do Conhecimento Comum em inglês. Edite para a localizar na sua língua.
DDC/MDS canónico

Referências a esta obra em recursos externos.

Wikipédia em inglês

Nenhum(a)

"On an unnamed island off an unnamed coast, things are disappearing. First, animals and flowers. Then objects--ribbons, bells, photographs. Then, body parts. Most of the island's inhabitants fail to notice these changes, while those few imbued with the power to recall the lost objects live in fear of the mysterious 'memory police,' who are committed to ensuring that the disappeared remain forgotten. When a young novelist realizes that more than her career is in danger, she hides her editor beneath her floorboards, and together, as fear and loss close in around them, they cling to literature as the last way of preserving the past"--

Não foram encontradas descrições de bibliotecas.

Descrição do livro
Resumo Haiku

Ligações Rápidas

Capas populares

Avaliação

Média: (3.76)
0.5
1 3
1.5 2
2 10
2.5 8
3 49
3.5 23
4 103
4.5 18
5 37

GenreThing

É você?

Torne-se num Autor LibraryThing.

 

Acerca | Contacto | LibraryThing.com | Privacidade/Termos | Ajuda/Perguntas Frequentes | Blogue | Loja | APIs | TinyCat | Bibliotecas Legadas | Primeiros Críticos | Conhecimento Comum | 160,244,404 livros! | Barra de topo: Sempre visível